1649 Vrijdag 3 september 2010  -  Snowball = ziek

Hij heeft een flinke griep te pakken. Hij heeft nies-aanvallen, snottert, maakt soms een raar hoestachtig geluid... en zoekt vaker zijn kleedje op dan we van hem gewend zijn.

Gistermiddag is Michel met hem naar de dierenarts geweest. Ze zijn absoluut begaan met het huisdier van de klant maar... weten je ook op stang te jagen. Het zou ook dit of dat kunnen zijn, en dan kan hij dood gaan!!! Zullen we maar even door testen?? Omdat je het beste voor je kat wilt roep je al snel "ja, doet u maar".

Nou, 't is toch maar gewoon een griepje hoor... en met een klein potje antibiotica en 100 dollar lichter, gaat Michel met poes weer naar huis.



1648 Vrijdag 3 september 2010  -  Koffietijd

Mocht iemand zich afvragen of wij na anderhalf jaar al wat ver-Amerikaanst zijn of al een licht accent ontwikkeld hebben... dan kan ik daar duidelijk "NEE" op antwoorden.

We zijn er hier in Texas juist achtergekomen, dat we veel Hollandser zijn dan we eigenlijk gedacht hadden. Nog even en ik roep ook heel hard in de supermarkt "MIES !!! Hier hebben ze ook nog broodjes!!!" (zie onze weblog van 2 augustus).

En ik kijk iedere ochtend trouw op mijn laptop Koffietijd. Heerlijk! Een stukje Hollandse gezelligheid iedere ochtend hier in Texas op mijn laptop.


Nou kijk ik überhaupt geen Amerikaanse TV, omdat het heel druk en overdreven is. En om de 3 minuten TV komt er 5 minuten reclame doorheen. Heel irritant!

Vanmiddag ga ik weer even Het Zesde Zintuig kijken en Een Dubbeltje Op Z'n Kant van John Williams. En a.s maandag begint De Wereld Draait Door ook weer.

Heerlijk!
1658 Vrijdag 3 september 2010  -  Een leugentje voor bestwil (en 1500 dollar)

Als je bij Dell werkt, krijg je te maken met het Well at Dell programma. Het hele doel ervan is, dat ze proberen dat iedereen zo gezond mogelijk eet, veel beweegt, niet rookt of drinkt, regelmatig ontspant, etcetera. Dat is allemaal best goed, maar uiteraard de enige gedachte die Dell zelf hierachter heeft is: er voor zorgen dat de medewerkers zo gezond mogelijk blijven, en vooral niet ziek thuis zitten, want dat kost geld.

Wat ik er zo vervelend aan vind, is de wijze waarop dit gebeurt: Ten eerste maken ze de ziektekosten zo’n 1500 dollar per jaar duurder voor een gezin; en daarna zeggen ze: als je nou even onze vragenlijst invult, en een volledig gezondheids-programma doorloopt, dan krijg je.... tada.... 1500 dollar korting op je ziektekosten-verzekering. Mooi. Een sigaar uit eigen doos. Oh nee, roken is niet gezond. Dus geen sigaar uit eigen doos. Nou ja, je snapt wat ik bedoel: Ten opzichte van Perot Systems, kost onze ziektekostenverzekering bij Dell ineens 1500 dollar per jaar meer, en als je alles doet wat hun zeggen, dan krijg je die 1500 dollar weer terug. Dus ze dwingen je bijna om dit te doen. Tenzij je bereid bent om 1500 dollar weg te gooien.


Vorig jaar ben ik daar behoorlijk ingetuind. Het begint dus met een vragenlijst op de computer. En niet zomaar een vragenlijst. Ze willen echt alles weten: je bloed-druk, je gewicht, je lengte, wat je eet, of je veel beweegt, uiteraard of je rookt en drinkt, hoe vaak je per jaar met drank op achter het stuur zit, of je wel eens vreemd gaat (serieus), en ga zo maar door. Het kost rustig een uur om alles in te vullen. Dat heb ik vorig jaar eerlijk gedaan, en ik had een score van 65%. Als dank voor het invullen van die vragenlijst kreeg ik de eerste 50% van die 1500 dollar meteen terug.

De andere helft van die 1500 dollar: da’s veel lastiger. Want natuurlijk komt er uit die vragenlijst rollen dat het tijd is om meer te bewegen, minder vet te gaan eten, meer rust te nemen, blah blah blah. En om die score van 65% te verbeteren, hebben ze speciaal voor mij (en alle andere Dell’ers die hier intrappen), een compleet programma wat doorlopen mag worden, en een heuse "Health Coach" die mij gaat begeleiden. Wederom, dat hele programma moet achter een computer scherm gedaan worden; op z’n minst 8 maanden lang (lekker gezond, maar niet heus). Tegelijkertijd moet je op z’n minst 4 keer met een Health Coach gebeld hebben in die periode. En dan, pas dan als je alles voltooit, krijg je ook die andere 750 dollar discount.

Ik was het vorig jaar aan het begin van dat gezondheids-programma al beu. De hele tijd achter een computer zitten om allemaal vragen te beantwoorden, filmpjes te kijken, hele lappen tekst te moeten lezen. Alleen daarvan al word je gestresst en gaat je score naar beneden. Ik heb er serieus over nagedacht deze 750 dollar maar te laten zitten; zo vervelend is het. Maar goed, ik heb mijn best gedaan er zo snel mogelijk door heen te klikken (uiteraard onder werktijd), en dan nog was ik er lang mee bezig.

Tegelijkertijd zijn die telefoontjes met een "Health Coach" helemaal waardeloos. Een totale vreemde belt je op om te vragen hoe het met je gaat, en wat je mogelijk kunt doen om nog gezonder te worden. Waar bemoeien ze zich mee? Ik snap heus wel wat ik moet doen om gezond te leven. En zelfs al wil ik niet gezond leven, dan is dat toch mijn keus? (niet dat ik dat wil). In ieder geval vind ik dat een totale vreemde zich niet met mijn gezondheid moet bemoeien. Als ik iemand mijn gezondheid wil laten beoordelen, dan ga ik wel naar een dokter.

Goed. Afgelopen jaar, met veel pijn en moeite alles afgerond, en na een tijdje viel een brief bij ons in de bus, dat we inderdaad de volledige discount terug zullen krijgen (ahum, ahum; het is niet echt een discount als de verzekering ineens verdacht veel duurder is geworden).

Vandaag, een nieuwe e-mail van Well at Dell: Het programma voor 2011 gaat al van start. En of ik de vragenlijst weer in wil vullen.

Pffff.... Ik was net klaar!!!

Okee. Dit jaar pakken we het anders aan: Ik heb de vragenlijst ingevuld alsof ik inmiddels een top-atleet geworden ben. Ik eet gezond. Ik beweeg 5 keer per week. Ik drink en rook niet, ik heb de perfecte bloed-druk (gewoon via Google opgezocht, wat een gezonde bloeddruk is), ik eet veel groente, en weet ik veel wat nog meer aan gezonde dingen. Ik heb gewoon de hele boel aan elkaar gelogen!!! Nou ja. Niet helemaal. We roken en drinken inderdaad niet. Dus er is wel iets van waar. Laten we zeggen dat de meeste antwoorden wel zeer gunstig waren voor mijn gezondheid. En mijn score voor 2011 is.... (tromgeroffel)... 88.

Zo! Van 65 naar 88. Dat is stuk beter!

Ik vraag me nu wel af wat ik moet doen om 100 te scoren. Ik heb al gelogen dat ik 5 keer per week train, dat ik me suf eet aan fruit, en dat mijn cholesterol nivo bijzonder laag is.

Het gevolg van deze leugen-achtige activiteiten:


Wow. Meteen klaar met het hele gedoe! Geen telefoontjes met een vreemde "Health Coach" in 2011. Mijn score is goed genoeg, en ik hoef geen ondersteuning of een gezondheids-programma. Geen uren achter de computer besteden om alles te doorlopen. En meteen in januari 2011 1500 dollar terug krijgen van mijn ziektekosten-verzekering. Ik krijg daar een heel goed gevoel over – en dat lijkt me bijzonder goed voor mijn gezondheid.
1657 Donderdag 2 september 2010  -  Vijf nieuwe huisdieren

Dat verdacht tikkende geluid uit mijn tas op het vliegveld... (ja, dat vroeg je je vast af, wat dat nou was) dat waren Mexican Jumping Beans in een klein bakje. Onderweg gekocht, voor Manuela, als souvenirtje. En stil zitten doen die dingen niet, dus dat maakt een tikkend geluid.

En Manuela is helemaal blij met deze vijf nieuwe huisdieren. Een Mexican Jumping Bean is dan wel een boon, maar er zit een klein beestje in die zorgt dat de boon beweegt. En Manuela sleept ze overal mee rond. Ze houdt ze in haar handen, omdat ze zo'n grappig geluid maken, en je ze voelt bewegen in je hand. Ze zet ze vlak naast de laptop, want dan worden ze warmer en gaan ze meer bewegen. Ze valt er zelfs mee in slaap op de bank, en schrikt dan wakker, als ze er eentje kwijt is tussen de naden van de bank.

En last but not least, ze zet ze zelfs op de film. Geniet dan nu ook de komende twee minuten van de volgende compositie:

1656 Woensdag 1 september 2010  -  Home Sweet Home

En weer terug naar Dallas met American Airlines. Alleen een echte fan reist ruim 3000 kilometer om zijn favoriete band op te zien treden.

Ft Lauderdale is tot nu toe het strengst beveiligde vliegdveld wat ik meegemaakt heb. Alles werd vandaag extra onderzocht: mijn schoenen; mijn laptop; en ik mocht zelfs door de body-scanner met mijn armen omhoog. Je vraagt je toch af wat ze nou precies kunnen zien met zo'n apparaat. Duidelijk niet genoeg, want ik werd daarna ook nog eens gefouilleerd. Pas daarna werd ik "veilig genoeg" bevonden om op het vliegveld toegelaten te worden. Zouden al deze extra controles komen, doordat er een tikkend geluid uit mijn tas kwam?

Mijn vlucht zou vertrekken om 18:40. Ik doe altijd mijn best zo laat mogelijk in te stappen. Je zit tenslotte al lang genoeg op een krap stoeltje in het vliegtuig; en ik wil dat niet onnodig verlengen. Vlak voor het instappen nog even naar huis bellen om te laten weten hoe laat ik ongeveer thuis zal zijn. En net als ik de slurf naar het vliegveld sta en ons telefoongesprek heb beëindigd, roept iemand ons terug: "Do not board the plane!"

Eh.... Hoezo? Ik was notabene 1 van de laatsten om in te stappen. De rest zat al lang en breed in het vliegtuig.

Nou; er was onweer in Dallas, en Air Traffic Control heeft onze vlucht uitgesteld. Nieuwe vertrektijd: 20:35 uur. Pffff. Nee toch. 2 uur vertraging. Nou ja. Toch een goede zaak dat ik nog niet ingestapt was. Ik kon zo weer teruglopen. Nog maar een keer naar huis bellen om een update te geven over mijn aankomsttijd.

Als we dan eindelijk vetrekken (en ik de vertrekhal al lang genoeg van binnen heb gezien om te concluderen dat er werkelijk niets aan is), zie ik dat het vliegtuig weer slechts half-vol zit. Duidelijk geen populaire route, zo tussen Dallas en Ft Lauderdale. Dat verklaart waarom ik voor 190 dollar retour kon vliegen. Nou ja; niet erg; ik heb 3 stoelen tot mijn beschikking. Heerlijk!

En heel goed van dit vliegtuig is, dat het er eindelijk eentje is met gewone stopkontakten onder de stoelen. 110 Volt! Dat geeft de mogelijkheid om gewoon de laptop in te pluggen en de weblog weer eens bij te werken. Daar kunnen ze op het vliegveld van Ft Lauderdale nog wat van leren; daar was werkelijk geen stopkontakt te vinden. En da's niet handig met een laptop-batterij die na 10 minuten al leeg is (zo goed, die Dell laptops! Ahum).

De vlucht gaat van Ft Lauderdale, dwars over Florida, over de Golf van Mexico naar New Orleans en door naar Dallas. Toch ook goed dat orkaan Earl een andere route heeft gekozen in de afgelopen dagen. Anders had ik misschien nog veel meer vertraging kunnen hebben.


Nog 1 foto vanuit Florida dan:
Van een mooie palmboom bij het Sleep Inn hotel in Dania, waar ik afgelopen nacht verbleef.
Datum: 4 september 2010 - Laatste update: 3 september 2010